Connecticut

poleć serwis drukuj
Harcerstwo w Hartford Romana Longo i...
Harcerstwo w Hartford Od lewej: Marta...

60 lat Harcerstwa w Hartford

11-22-2016

Wychowywanie młodego człowieka, czyli wspieranie go we wszechstronnym rozwoju i kształtowaniu charakteru przez stawianie wyzwań – to najważniejsza misja harcerstwa. Tę misję, wzbogaconą o kultywowanie polskich tradycji na amerykańskiej ziemi, Harcerstwo w Hartford realizuje już od 60 lat.

Historia i tradycja

Początki ośrodka harcerskiego w Hartford datuje się na 1956 rok, kiedy to z Argentyny do USA, a dokładnie do Connecticut, przybył phm. Kazimierz Światocho wraz z małżonką Genowefą. To oni założyli pierwszą koedukacyjną gromadę zuchów. Przez 60 lat istnienia Harcerstwo w Hartford przeżywało dobre i trudne chwile, jednak trzeba podkreślić, że niezależnie od liczebności czy innych czynników, reprezentacja harcerska zawsze była widoczna na forum publicznym, regularnie uczestnicząc w ważnych dla Polonii wydarzeniach.

W maju 1957 roku do Hartford przyjechał gen. Anders. Został powitany m.in. przez zuchów i harcerzy. W 1969 roku miał miejsce I Światowy Zlot ZHP na Monte Cassino we Włoszech. Wzięło w nim udział pięciu harcerzy i jedna harcerka z Hartford. W tym roku Harcerstwo nawiązuje też bliską współpracę z weteranami, od tej pory Dom Weteranów Pl. 119 staje się też „Domem Harcerskim”. Do dziś w każdy wtorek przy 201 Wethersfield Ave. odbywają się cotygodniowe zbiórki. W 1980 roku weterani z Pl. 119 ofiarowali Ośrodkowi Harcerskiemu w Hartford wyszywany w Polsce sztandar, jako symbol służby harcerskiej ku chwale Boga i Polski. W 1982 rok harcerze i harcerki z Hartford brali udział w III Światowym Zlocie ZHP, który stał się też okazją do wycieczki po Europie i spotkania z papieżem Janem Pawłem II. Dwa lata później harcmistrz Franciszek Herzog został wybrany hufcowym „Warmii” i pełnił tę funkcję przez 10 lat. Rok 1991 to Zlot Wędrowników na Jasnej Górze w Polsce – z Hartford pojechało osiem osób. W 1997 roku Franciszek Herzog został wybrany przewodniczącym Okręgu ZHP na całe Stany Zjednoczone. Natomiast w 2004 roku hufcowym hufca „Warmia” został phm. Krzysztof Krajewski, kolejna osoba związana z harcerskim środowiskiem w Hartford. W lutym br. w New Britain odbył się Dzień Myśli Braterskiej. Był to zlot Związku Harcerstwa Polskiego wschodniego wybrzeża Stanów Zjednoczonych, który w tym roku miał miejsce w mieszczącej się w „Małej Polsce” Placówce Weteranów Polskich Haller Post. Zlot ten odbywa się corocznie dla upamiętnienia rocznicy urodzin założyciela skautów gen. Roberta Baden-Powella. W uroczystości wzięło udział ponad 300 harcerzy z Nowego Jorku, New Jersey, Pensylwanii, Massachusetts oraz Connecticut, w tym oczywiście harcerze i harcerki z Hartford.

To zaledwie kilka dat, wybranych z o wiele bogatszego w wydarzenia kalendarium Harcerstwa w Hartford, jednak już ten niewielki wycinek historii dowodzi, jak aktywnie na przestrzeni lat działało to środowisko, biorąc udział nie tylko w wydarzeniach lokalnych, ale też ogólnokrajowych i światowych. Warto też nadmienić, że to właśnie z Hartford wyszły pierwsze numery czasopisma harcerskiego „ZNICZ” pod red. hm. M. Assarabowskiego.

Praca harcerska to nie tylko cotygodniowe zbiórki, ale też kolonie zuchowe, obozy i biwaki harcerskie. Już od 42 lat hufiec „Warmia” co roku w lecie organizuje kolonie dla dzieci w Palmer, MA. Słowa harcerskiej piosenki „płonie ognisko i szumią knieje” nabierają dzięki nim dla dzieci realnego znaczenia, a wspomnienia wspólnie spędzonych chwil zostają w pamięci na długie lata.

Zapisz dziecko do harcerstwa!

Harcerstwo w Hartford aktualnie liczy około 60 osób czynnie działających. – Mamy skrzaty – „Pszczółki” i zuchy – „Szumiący Bór” – to są najmłodsze dzieci, chłopcy i dziewczynki do lat 11. Starsza młodzież, w wieku 11–16 lat, to harcerze im. Jana III Sobieskiego i harcerki zrzeszone w drużynie „Górskie Echo”. To osobne i niezależne drużyny, chociaż oczywiście współpracują z sobą. Jednak każda ma swój program i kierownictwo, dlatego jeśli ktoś używa zbiorczego określenia „harcerze”, to pomija harcerki – tłumaczy hm. Krzysztof Krajewski. Dodaje, że młodzi, którzy ukończyli 16. rok życia, a nie mają jeszcze 21 lat, również mają swój program, jako harcerze-wędrownicy „Husarze im. hetmana S. Żółkiewskiego” i harcerki – wędrowniczki, tworzące drużynę „Jutrzenka”. – Skrzaty i Zuchy prowadzi dh Romana Kudla-Longo, drużynową harcerek jest dh Marta Chlus, nad harcerkami – wędrowniczkami czuwa dh Claudia Paszek, a opiekunką wszystkich harcerek jest dh Zosia Bieniek. Dh Paweł Szaro to drużynowy harcerzy, a ich opiekunami są dh Michał Kordowski i dh Mateusz Bieniek. Drużyna harcerek z Hartford należy do żeńskiego Hufca Podhale, natomiast harcerze są w męskim Hufcu Warmia. Obydwa hufce zrzeszają harcerzy i harcerki z całego wschodniego wybrzeża USA – wyjaśnia pan Krzysztof.


Wiele osób pyta: jak długo jeszcze będzie istniało ZHP? Odpowiedź jest prosta: tak długo, jak będzie młodzież mówiąca po polsku i jak długo rodzice będą chcieli, by ich dzieci były wychowywane w kulturze polskiej i będą swoje dzieci przywozić na zbiórki harcerskie, a instruktorzy, tak jak w sztafecie, będą przekazywać pałeczkę harcerskich wartości kolejnym pokoleniom.”

Franciszek Herzog


Zbieraniem funduszy na działalność harcerstwa zajmuje się Koło Przyjaciół Harcerstwa (KPH), które na terenie Hartford istnieje prawie tak długo, jak samo harcerstwo. – Rodzice i lokalna społeczność są bardzo przychylni harcerstwu. Przywożą dzieci na zbiórki, biorą udział w organizowanych przez nas zabawach. To właśnie dzięki dochodowi z tych imprez harcerstwo może działać – mówi prezes Koła Przyjaciół Harcerstwa w Hartford Ela Noga. Dodaje, że każdego roku organizowane są dwie zabawy, z których dochód jest przeznaczany na potrzeby finansowe harcerstwa w Hartford. – Mamy Bal Jesienny, który w tym roku odbył się 5 listopada, oraz Zabawę Serduszkową, która zawsze organizowana jest w lutym, w terminie zbliżonym do Walentynek, stąd jej nazwa. Serdecznie zapraszamy do licznego uczestnictwa! – zachęca prezes KPH.

Skrzaty, zuchy oraz harcerze i harcerski z Hartford biorą też udział w lokalnych wydarzeniach polonijnych, swą postawą dając przykład patriotyzmu i przywiązania do polskich tradycji. Przedstawicieli harcerstwa nie zabrakło w niedzielę 13 listopada na obchodach Święta Niepodległości Polski, które miały miejsce w Polskim Domu Narodowym w Hartford. – Dzięki udziałowi w takich wydarzeniach pokazujemy, że jesteśmy, działamy. Chcemy i będziemy działać tak długo, jak długo będą polskie dzieci chętne, by przywdziać mundurek harcerski – mówią zgodnie Ela Noga i Krzysztof Krajewski, zachęcając do zapisywania się do harcerstwa: „Zapisać się można w każdej chwili. Zbiórki są raz w tygodniu, we wtorki, późnym popołudniem. Harcerstwo wychowało wiele pokoleń wspaniałych, wartościowych ludzi. Warto dać swoim dzieciom szansę, aby stały się częścią tej pięknej tradycji”.

Joanna Szybiak


Jak płomień

Polskie Harcerstwo wywodzi się z angielskiego ruchu skautowskiego zapoczątkowanego w 1907 roku przez gen. Baden Powell’a. Ruch ten jak płomień w przeciągu kilkunastu lat objął cały świat, zrzeszając setki tysięcy młodzieży męskiej i żeńskiej oraz osób dorosłych kierujących organizacjami w poszczególnych krajach. Według Baden Powell’a głównym celem organizacji było wyrobienie w młodych ludziach charakteru, tak by mogli stać się prawymi ludźmi i dobrymi obywatelami. Cel ten osiąga się poprzez: zdobywanie sprawności, zaradność życiową, współzawodnictwo, niesienie pomocy innym, zrozumienie odpowiedzialności i moralne postępowanie w duchu religijnym.

Harcerstwo w Polsce

Harcerstwo Polskie powstało w 1910 roku. W tym okresie Polska była jeszcze pod zaborami, ale społeczeństwo wyczuwało, że chwila wyzwolenia nadchodzi i trzeba się do niej przygotować. Jedną z tajnych organizacji zawiązanych w tamtych czasach było „Zarzewie”. Historia mówi, że jej członek, Andrzej Małkowski, za karę, że się spóźnił na kurs, dostał do przetłumaczenia na język polski książkę Baden Powell’a „Scouting for Boys”. Małkowski i jego koledzy odnaleźli w tej lekturze ducha pokrewnego polskim tradycjom rycerskim i powstańczym z silnym akcentem na patriotyzm. W roku 1911 wychodzi książka napisana przez A. Małkowskiego pt. „Skauting jako system wychowania młodzieży”. Skauting zastąpiono nazwą harcerstwo, pochodną od harcowników, którzy przed bitwą, jako pierwsi, na oczach całego rycerstwa wyzywali wrogów do pojedynków i popisywali się swoim rycerskim rzemiosłem.

W roku 1913 w Anglii koło Birmingham odbywało się Jamboree – zjazd skautów z całego świata. Z Krakowa pod wodzą A. Małkowskiego wyjechała drużyna 42 harcerzy i 11 instruktorów. Drużyna wystąpiła pod polską flagą i mimo protestów konsulów państw zaborczych, gen. Powell nie zgodził się na zdjęcie naszej flagi.

Z chwilą wybuchu wojny w 1914 roku starsza młodzież harcerska gremialnie zaciągała się do Legionów Piłsudskiego, a harcerki do służb pomocniczych, jako kurierki i sanitariuszki. W listopadzie 1918 roku zjazd przedstawicieli organizacji harcerskich z różnych terenów uchwalił złączenie się w jeden Związek Harcerstwa Polskiego (ZHP). W roku 1938 w przededniu wybuchu II wojny światowej harcerstwo męskie liczyło 130,000 członków, a harcerstwo żeńskie – 75,000! Harcerstwo Polskie w czasie II wojny światowej to osobny rozdział chwalebnej służby Polsce. Szare Szeregi – był to kryptonim konspiracyjnej organizacji ZHP w okresie niemieckiej okupacji w latach 1939-45. Harcerstwo w czasie okupacji, mimo zasadniczo zmienionych i jakże trudnych warunków, nadal realizowało swoje zasadnicze zadanie i cel – wychowywanie młodzieży w duchu patriotyzmu. Harcerze i harcerki swoją postawą dzień po dniu udowadniali, że nie jest to dla nich tylko idea, ale prawdziwy sens życia.


Prawo harcerskie:

1. Harcerz służy Bogu i Polsce i sumiennie spełnia swoje obowiązki.
2. Na słowie harcerza polegaj jak na Zawiszy.
3. Harcerz jest pożyteczny i niesie pomoc bliźnim.
4. Harcerz w każdym widzi bliźniego, a za brata uważa każdego innego harcerza.
5. Harcerz postępuje po rycersku.
6. Harcerz miłuje przyrodę i stara się ją poznać.
7. Harcerz jest karny i posłuszny rodzicom i wszystkim swoim przełożonym.
8. Harcerz jest zawsze pogodny.
9. Harcerz jest oszczędny i ofiarny.
10. Harcerz jest czysty w myśli, mowie i uczynkach i zwalcza szkodliwe nałogi.


Po zakończeniu wojny nasz kraj dostał się pod wpływy rządu komunistycznego. Harcerstwo zostało podporządkowane partii, z prawa i przyrzeczenia usunięto Boga… W lutym 1946 roku w Englien pod Paryżem odbywa się konferencja instruktorska reprezentująca środowiska harcerskie poza Polską. Powołano wówczas ZHP poza granicami Kraju (ZHP pgK) z siedzibą w Londynie. Pod względem terytorialnym ZHP pgK dzieli się na okręgi (odpowiadające krajom). Obecnie ZHP pgK. działa w Anglii, Francji, Kanadzie, Stanach Zjednoczonych, Argentynie i Australii.

ZHP w Stanach Zjednoczonych

Pomysł, by wśród młodzieży polonijnej w celu pobudzenia patriotyzmu zorganizować harcerstwo powstał, gdy Andrzej i Olga Małkowscy przebywali w Chicago w 1915 roku. W latach międzywojennych harcerstwo w USA rozrasta się imponująco, a zwłaszcza, gdy opiekę nad organizacją przejął Polski Związek Narodowy.

Obecnie ZHP w Stanach jest zarejestrowane we władzach federalnych jako organizacja pożytku publicznego pod nazwą Polish Scouting Organization, ZHP Inc. i jako takie jest zwolnione od podatków federalnych. Całe Stany Zjednoczone tworzą jeden okręg z przewodniczącym na czele. Przewodniczący reprezentuje harcerstwo na zewnątrz i kieruje pracą zarządu. Zarząd okręgu propaguje ideę harcerską, pomaga materialnie i moralnie jednostkom organizacyjnym i czuwa nad ich działalnością. Okręg dzieli się na obwody. Obwody rejestrują się w swoich stanach i na podstawie federalnego czarteru również mogą się ubiegać o zwolnienie podatkowe. Programami pracy harcerskiej zajmują się chorągwie i hufce. W Stanach Zjednoczonych działa chorągiew męska i żeńska. Koedukacji, za wyjątkiem gromad skrzatów i zuchów, nie ma. Chorągwie dzielą się na hufce. W USA działa 8 hufców, 4 męskie i 4 żeńskie: w Chicago – Tatry i Warta, w Detroit – Ziemia Rodzinna i Kresy, wschodnie wybrzeże USA – Warmia i Podhale, w Kalifornii – Kraków, Mazowsze. W ramach ZHP również działają Koła Przyjaciół Harcerstwa. Ich celem jest pomoc materialna, moralna i fizyczna dla jednostek na ich terenie.

Harcerz lub harcerka po zdobyciu pierwszego stopnia młodzika lub ochotniczki i po odbyciu okresu próbnego składają przyrzeczenie, które brzmi: „Mam szczerą wolę całym życiem pełnić służbę Bogu i Polsce, nieść chętną pomoc bliźnim i być posłusznym Prawu Harcerskiemu”. Po złożeniu przyrzeczenia harcerz dostaje krzyż harcerski wzorowany na krzyżu Virtuti Militari.

W ciągu swojej służby harcerskiej harcerz i harcerka zdobywają kolejne stopnie, by w końcu, po odbyciu kursu zdobyć pierwszy stopień instruktorski przewodnika. Następne stopnie instruktorskie to podharcmistrz i harcmistrz.

Struktura organizacyjna:

1. Gromada skrzatów: dzieci w wieku 4 do 7 lat
2. Gromada zuchów: dzieci od 7 do 11 lat
3. Harcerze i harcerki: wiek od 11 do 15 lat
4. Drużyny wędrownicze: młodzież od 16 lat

Harcerstwo oparte jest na działaniu wolontariuszy – nikt nie dostaje wynagrodzenia pieniężnego za swoją pracę. Zasadą jest, iż w pracy harcerskiej nagrodą jest świadomość spełnienia dobrego uczynku i zadowolenie z dobrze spełnionego obowiązku.

Harcerstwo polskie na emigracji ma dodatkowy, bardzo ważny cel – utrzymanie tradycji polskich i języka polskiego. Dlatego harcerstwo, jeśli tylko jest taka możliwość, bierze udział we wszystkich patriotycznych imprezach: akademiach, paradach, uroczystościach upamiętniających wydarzenia historyczne itp. Tradycje polskie są podtrzymywane także przez urządzanie spotkań opłatkowych, wspólne malowanie jajek na Wielkanoc, budowanie szopki na Boże Narodzenie czy chodzenie z gwiazdą po kolędzie. Istnieją też harcerskie zespoły taneczne.

W USA co kilka lat organizowane są okolicznościowe zloty, w których bierze udział młodzież ze wszystkich ośrodków. Wtedy można zauważyć, że młodzież, nieważne czy z Kalifornii, czy ze wschodniego wybrzeża, czuje się jak jedna rodzina wychowana w tej samej tradycji, w tym samym duchu – duchu patriotyzmu i szacunku do ludzi i obu ojczyzn, Polski i Ameryki.

Franciszek Herzog
opr. JS


Artykuł powstał w oparciu o materiały udostępnione redakcji „Białego Orła” przez Krzysztofa Krajewskiego i Franciszka Herzoga oraz informacje od p. Eli Noga – dziękujemy za pomoc i współpracę!

wróć

Fotorelacje

46. Polski Festiwal w Webster

W dniach 14, 15 i 16 czerwca 2019 r. w Webster odbył się doroczny Polski Festiwal, organizowany przez parafię św. Józefa. Była to już 46. edycja tej imprezy. Uczestnicy mogli liczyć na smaczne, polskie jedzenie oraz liczne atrakcje, m.in. loterię. O muzykę do tańca zadbały zespoły Maestro Men, Vademecum i Windstar, przed festiwalową publicznością zaprezentował się też dziecięcy zespół folklorystyczny PIAST. Fot. Halina Głowacka

zobacz inne galerie

Galerie Video

Jasełka w Webster

Liturgiczny okres Bożego Narodzenia wieńczy Niedziela Chrztu Pańskiego. Uroczystość ta w bieżącym roku przypadła w niedzielę 10 stycznia. Uczniowie i nauczyciele Polskiej Szkoły Sobotniej przy parafii św. Józefa w Webster wybrali ten właśnie dzień na zaprezentowanie tradycyjnych polskich jasełek.

zobacz inne filmy

Realizacja: IdeoPowered by: CMS Edito

Wszelkie prawa zastrzeżone dla BiałyOrzeł24.com